10.08.2018

 Hatıramızı sokaklarına sıkıştırdığımız şehrin uzak silüeti, 

Şimdi sen bize, 

Eski, beton yığını, alçak apartmanlarının arasından 

Bir gündoğumu borçlusun sabahının 5inde. 

Yarım aralık dudaklarımız birleşiyorken gülümsememizle, 

Ya da kollarım onun boynunu tam sarıyorsa, 

Belimden tutup kendine çektiyse usulca, 

Aman diyeyim, 

Sözünü etme gördüklerinin, 

Rüzgarın, küçük insanlarına fısıltı olmasın. 

Işıkların aydınlatmasın yüzümüzü yanından geçerken 

Ağız dolusu sevgilim derken ben, 

Yadırgayacak kimsen dönüp de bakmasın gözlerimize. 

Anlayacağın o ki 

Al bizi, 

Çek içine, 

Gizle derinlerinde. 

Senden isteyeceğiz sırlarımızı,

Biz yorulup da, 

Kendimizi görmek isteyince.

Penulis : gizem ~ Sebuah blog yang menyediakan berbagai macam informasi

Artikel 10.08.2018 ini dipublish oleh gizem pada hari 29 Kasım 2020 Pazar. Semoga artikel ini dapat bermanfaat.Terimakasih atas kunjungan Anda silahkan tinggalkan komentar.sudah ada 0 komentar: di postingan 10.08.2018