1.7.18

 Ah benim biriciğim,

Aklıma düştün yine, 

Aklıma düştün çığlık gibi. 

Kış ayazında çıplak ağaçlar gibi.

Kardan örtülmüş yol gibi. 

Tasvirinin soğuğunu hissediyor musun? 

Ne üstümdeki yorgan, ne fırın sıcağı, ne anne kucağı.

Göğsünün kuytusuna al beni, 

Başka türlü yok özlemin duracağı. 

Teninin kokusuna sakla ordan. 

Kimseye söyleme yerimi, 

Ben yaşarım her zerreni. 

Gülüşünün kenarına gizle, 

Dudaklarından bulurum yolu.

Sende gezerken avare böyle, 

Bir gün kalbine sakla. 

Gün doğana kadar kalalım orda,

Kim bilir? 

Belki akşam olmaz bir daha...

Penulis : gizem ~ Sebuah blog yang menyediakan berbagai macam informasi

Artikel 1.7.18 ini dipublish oleh gizem pada hari 29 Kasım 2020 Pazar. Semoga artikel ini dapat bermanfaat.Terimakasih atas kunjungan Anda silahkan tinggalkan komentar.sudah ada 0 komentar: di postingan 1.7.18
 

0 yorum:

Yorum Gönder