Özlemenin artık tadı var.
Adım adım koşarken birbirine aklımız,
sarılmanın hatırası ne hoş;
ellerim göğüs kafesimde,
şurama dokunduğun günün düşüncesinde.
Islak tenine değdirirken dudaklarımı,
duyduğum kokun,
aldığım tuzlu tadı omuzlarının;
misafirim olmuş yine.
Öyle ya,
bazı duygular sığmaz cümlelere,
varlığına ezberletirsin hissettirdiklerini.
Şimdi ben bi şiiri ezberleyemeyen şu küçücük aklıma,
tek bakışta öğrettim gülüşünü..
Gülüşün ki cümleler,
cümleler ki getirir düşünü..
Uzan şöyle..
0 yorum:
Yorum Gönder